دستمال های مرطوب تسکین دهنده دردهای بزرگ نیستند.
اینک دستی ست که با تمام قدرت مرا به سوی ایمان به تقدیر می راند.
اینک ، سرنوشت ، همان سرافرازی ازلی خویش را پایدار می بیند.
شاید ، شاید که ما نیز عروسک های کوکی یک تقدیر بوده ایم... نمی دانم...
بار دیگر ، شهری که دوست می داشتم/ نادر ابراهیمی