تبليغاتX
دستها
دلم بی طاقت گریه ، آسمان ابری است

طنین حزن صدایم ، پر از غنچه های نشکفته آواز

جاده ها ، هموار از اهداف نامعلوم

پاهای من زخمی کفشهای بی قراری است

و دستهایم...

خواب دیده ام آمدی

با طرحی از زیباترین لبخند خدا

آرام از کنارم گذشتی...

+ نوشته شده در چهارشنبه 1385/11/25ساعت 11:44 توسط شمعدانی |